Kwartalnik "Nadzieja" zaczął się ukazywać wkrótce po założeniu PTSR tzn. w 1990 roku. Pomysłodawcą i redaktorem pierwszych 4 numerów był Jan Galuba, dziennikarz, którego żona jest chora na SM. Pierwsze cztery numery były powielane na kopiarce i wychodziły w formacie A4. Zawierały informacje o SM pochodzące z angielskich czasopism. Od piątego numeru redakcje "Nadziei" przejęły J. Grodzicka i K. Czarnecka.

Zmieniony został format z A4 na B5 i wprowadzono podział na działy tematyczne:
- "Co nowego...czyli o starym inaczej" - poświecony informacjom medycznym i naukowym. Wszystkie wiadomości, które tu się ukazują są konsultowane z lekarzami, którzy specjalizują się w SM (prof. A. Członkowską i dr J. Zaborskim),
- "Pomyśl ...warto" - zamieszczamy tu teksty skłaniające do głębszej refleksji,
- "Miedzy nami" - odnosi się do problemów życia codziennego, dużo miejsca w tym dziale zajmują listy od Czytelników,
- "Razem" - informujący o bieżących wydarzeniach w PTSR,
- "Praktyczne porady",
- "Prawo i my".

 

Niektóre numery "Nadziei" były w całości poświęcone jednemu zagadnieniu np. rodzinie, pracy, relacjom z opiekunami, rehabilitacji.
Od nr 16 pojawiła się kolorowa, kartonowa okładka.
W 1994 r. do zespołu redakcyjnego dołączyła U. Dobrzyniec, a później E. Doraczyńska i A. Sobierańska. W roku 1999 ostatecznie z redakcji wycofała się J. Grodzicka.